Cmentarz, to prawna i powszechnie używana nazwa miejsca pochówku zmarłych. Jego lokalizację, typ a także możliwość rozszerzenia lub zamknięcia opisują szczegółowe przepisy prawne.

Typy cmentarzy

W Polskim prawie wyróżnione są dwa typy cmentarzy. Pierwszym z nich jest cmentarz komunalny, którego głównym zarządcą jest gmina. Włodarze gminy decydują o powstaniu cmentarza, jego lokalizacji, ewentualnym rozszerzeniu powierzchni lub zamknięciu nekropolii. Drugim typem cmentarzy są cmentarze wyznaniowe. W ich przypadku wszelkie sprawy związane z powstawaniem, rozszerzeniem, zamknięciem oraz utrzymaniem cmentarza zobowiązani są regulować przedstawiciele kościoła wyznaniowego, do którego należy cmentarz.

Lokalizacja cmentarza

Zasady umiejscowienia cmentarza reguluje rozporządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 sierpnia 1959r.  w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze (Dz. U. z 1959r. Nr 52 poz. 315).  Zgodnie z wyżej wymienionymi przepisami muszą być lokalizowane wszelkie nowo powstające cmentarze. Nekropolie historyczne powinny spełniać warunki wymienione w rozporządzeniu o ile to tylko możliwe.

Zgodnie z powyższymi przepisami najlepiej jeśli cmentarze umieszczone są poza terenami zamieszkanymi przez ludzi. Do ich tworzenia powinny być wybierane tereny przeznaczone  pod zieleń publiczną lub spełniające warunki na jej urządzanie. Rozporządzenie określa minimalną odległość cmentarza od domostw, która powinna wynosić 150 metrów. Odległość ta może zostać zmniejszona do 50 metrów o ile domy znajdujące się w pobliżu mają dostęp do wodociągów i żaden z mieszkańców okolicznych domostw nie korzysta z wód gruntowych. Jeśli to możliwe cmentarz powinien być umieszczony na wzniesieniu. W miarę możliwości powinien powstawać na gruncie przepuszczalnym i bez zawartości węglanu wapnia. Wybrany teren nie powinien podlegać zalewom oraz musi posiadać ukształtowanie umożliwiające łatwy spływ wód deszczowych.

Pochówek – tylko na cmentarzu

Zgodnie z Polskimi przepisami cmentarze są jedynymi prawnymi miejscami pochówku. Oznacza to, że nie można chować zmarłych np.  na terenie posiadłości, czy rozsypywać ich prochów na łąkach czy w innych miejscach nieprzeznaczonych do chowania zmarłych. Dokonanie pochówku w miejscu innym niż cmentarz uznawane jest za wykroczenie i podlega karze.